วัดพุทธาวาส (ยาคูละคำจ้าว) ศกร.ระดับตำบลทางขวาง #39

ประวัติความเป็นมาวัดพุทธาวาส ตั้งอยู่บ้านเลขที่ ๖๑ หมู่ ๙ บ้านพระเจ้า ตำบลทางขวาง อำเภอแวงน้อย จังหวัดขอนแก่น ซึ่งเดิมอยู่เขตการปกครองบ้านหนองหญ้าปล้อง ปัจจุบันมีพระอธิการคณิต อัคคจิตโต เป็นเจ้าอาวาส ซึ่งเป็นวัดที่มีผู้คนเลื่อมใสและศรัทธาแวะเวียนมากราบไหว้บูชามิได้ขาด เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของคนในชุมชนและหมู่บ้านใกล้เคียง ซึ่งมีพระพุทธรูปเก่าแก่โบราณและมีประวัติความเป็นมา ดังนี้ สืบเนื่องมีพระธุดงค์รูปหนึ่ง นามว่าหลวงพ่อเส็ง ได้พบของโบราณเก่าแก่เป็นพระพุทธรูปหลวงพ่อ จึงได้ชักชวนชาวบ้านมีนายจั้น นายโม้ นายสี นายโฮม นายบุญมี นายทราย นายคำมี และนายสุ่ย ช่วยกันทำความสะอาดบริเวณเพื่อเป็นสถานที่ประดิษฐานพระพุทธรูป นามว่า “ยาคูละคำจ้าว” ค้นพบและได้รวบรวมพระพุทธรูป จำนวน ๔ องค์ ซึ่งบางองค์มีความชำรุดเสียหายเหลือแต่ฐานรูปเท้าที่มีอักษรรอบ ๆ ฐาน ได้สร้างศาลาไม้เพื่อเป็นที่ประดิษฐสถานของพระพุทธรูปเหล่านั้นและทำการบูรณะซ่อมแซม จนปัจจุบันเป็นศาลาปูนทั้งหลังที่มีความแข็งแรง คงทนและสวยงาม มีผู้คนแวะเวียนมากราบไว้บูชาขอพรจากท่านก็ประสบพบเจอสิ่งที่ดีงาม สมความมุ่งมาดปรารถนาและเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองของคนในชุมชนตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ต่อมาก็มีการชักชวนญาติพี่น้องให้เข้ามาจับจองพื้นที่หลายครอบครัว จนถึง ปี พ.ศ. ๒๕๒๔ ได้แยกการปกครองออกจากบ้านหนองหญ้าปล้องมาปกครองตัวเอง ทางหลวงพ่อเส็งเป็นพระที่เป็นเจ้าอาวาสในยุคนั้นท่านบอกว่าสถานที่แห่งนี้มีพระพุทธรูปโบราณเก่าแก่ จึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านจากบ้านเก่า เป็น บ้านพระเจ้า โดยมีนางอนงค์ ลุมลี เป็นผู้ใหญ่บ้าน และมีนายทองดี มาศรี เป็นมัคนายกวัดจนถึงปัจจุบัน
ความสำคัญของแหล่งเรียนรู้ แหล่งเรียนรู้ของ วัดพุทธาวาส มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อชุมชนในฐานะศูนย์รวมทางจิตใจและแหล่งสืบทอดคุณค่าทางพระพุทธศาสนาและวัฒนธรรมท้องถิ่น โดยวัดแห่งนี้เป็นสถานที่ที่พุทธศาสนิกชนให้ความเลื่อมใสศรัทธา แวะเวียนมากราบไหว้บูชาอย่างสม่ำเสมอมิได้ขาด สะท้อนให้เห็นถึงบทบาทของวัดในการเป็นที่พึ่งพิงทางใจ สร้างความสงบสุขและความสามัคคีให้แก่คนในชุมชนและหมู่บ้านใกล้เคียง นอกจากนี้ ภายในวัดยังประดิษฐานพระพุทธรูปโบราณอันทรงคุณค่า คือ “ยาคูละคำจ้าว” ซึ่งเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่สะท้อนถึงภูมิปัญญา ความเชื่อ และประวัติศาสตร์ของท้องถิ่น ทำให้วัดพุทธาวาสมิได้เป็นเพียงสถานที่ประกอบศาสนกิจเท่านั้น แต่ยังเป็นแหล่งเรียนรู้ที่สำคัญในการศึกษาอดีต ปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรม และเสริมสร้างอัตลักษณ์ของชุมชนให้คงอยู่สืบไปอย่างยั่งยืน
กระบวนการจัดการเรียนรู้1. การสร้างความสนใจ- จัดกิจกรรมกระตุ้นความสนใจโดยการตั้งคำถามเชิงเชื่อมโยงกับชีวิตประจำวัน นำเสนอเรื่องราวความเป็นมาและความสำคัญของวัด รวมถึงความศักดิ์สิทธิ์ของพระพุทธรูป “ยาคูละคำจ้าว” พร้อมทั้งพาผู้เรียนสำรวจพื้นที่จริง เพื่อสร้างแรงจูงใจและความตระหนักในคุณค่าของแหล่งเรียนรู้2. การอธิบายและสร้างความเข้าใจ- ดำเนินการเรียนรู้ผ่านการบรรยาย การสาธิต และการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ โดยเน้นเนื้อหาเกี่ยวกับประวัติความเป็นมา บทบาทของวัดในชุมชน และคุณค่าทางศาสนาและวัฒนธรรม เปิดโอกาสให้ผู้เรียนซักถาม วิเคราะห์ และอภิปราย เพื่อเสริมสร้างความเข้าใจอย่างเป็นระบบ3. การประยุกต์ใช้และขยายผล- ส่งเสริมให้ผู้เรียนนำความรู้ที่ได้รับไปประยุกต์ใช้ในชีวิตจริง เช่น การปฏิบัติตนตามหลักธรรม การมีส่วนร่วมในกิจกรรมของชุมชน และการเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับวัดผ่านสื่อหรือกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อขยายผลการเรียนรู้สู่ครอบครัวและสังคมอย่างยั่งยืน